We discuteren zoveel over wat juist is en wat fout is, maar het eigenaardige is dat wat we vandaag als een gevaarlijke dwaling aanzien morgen misschien wel de algemeen aanvaarde waarheid wordt, hetgeen er enkel op wijst hoe weinig we feitelijk weten. In plaats van dat deze vaststelling ons nederig zou maken, lijkt het er sterk op dat we nog arroganter worden en er nog meer op gebrand zijn om onze eigen waarheid hardhandig te verdedigen.

Wetenschappers zijn er zich al lang van bewust dat er meer dan één waarheid bestaat, dat er waarheid zit in elke expressie van het leven. Ook zijn ze zich ervan bewust dat al deze waarheden uiteindelijk in één algemene waarheid moeten te vatten zijn, vandaar dat men op zoek is naar een eenheidstheorie. Ze moeten allemaal deel uit maken van wat men “De Universele Waarheid” noemt. De hele evolutie, het hele universum met alles dat erin aanwezig is, functioneert volgens een paar basisregels, basis-waarheden, en de interacties ertussen. Alles kan verklaard worden in termen van golven, energieën en interferenties. Maar wat betekent dit voor mijn dagelijkse leven?

Ieder van ons heeft zijn/haar waarheid. We voelen wat we voelen; we denken wat we denken. In feite zien we de wereld rondom ons zoals wij die zien. Wij ervaren de wereld op de manier waarop wij die ervaren, en niemand kan ons vertellen dat we het bij het verkeerde eind hebben, omdat we zien wat we zien. Aan de andere kant zullen mensen zeggen dat wat er echt toe doet is de “objectieve” waarheid, ongeacht wat elk individu ervan gaat maken. En ik denk dat op dit punt de discussie begint. Wie vertelt ons wat “de objectieve waarheid” is?

Wat is een objectieve waarheid? Moet dat een waarheid zijn die onveranderd blijft ongeacht wie de observatie ervan doet? Maar quantum fysica bewijst dat alle observaties veranderen enkel door het feit dat een gegeven geobserveerd wordt. De waarnemer verandert datgene dat waargenomen wordt! Wie maakt dan de waarneming om “de objectieve waarheid” vast te leggen? Wie dat ook moge zijn, hij of zij heeft die waarheid dan veranderd enkel door het feit van de waarneming zelf. En wanneer we het van iets dichterbij gaan bekijken dan stellen we vast dat de objectieve waarheid heel dikwijls ons wordt aangereikt door een of andere overheid. Het is dus eigenlijk wat zij willen dat wij geloven, hetgeen van groter belang is dan wat we zelf geloven. Of zo lijkt het toch!

Maar wanneer elk levend ding zijn eigen waarheid heeft dan wordt het leven wel ongelooflijk ingewikkeld en chaotisch, niet? We hebben echter ook al vermeld dat alle waarheden binnen het universum zich samenvoegen tot één grotere waarheid, waaronder al die andere waarheden een plekje vinden. Dit zou betekenen dat, alhoewel ieder mens zijn eigen waarheid heeft, deze allemaal een deel vormen van een waarheid met een meer universeel karakter en met een meer verspreide invloed. Het zou bijvoorbeeld kunnen dat ik persoonlijk er niet opgesteld ben dat waar ik woon zich ontwikkelt tot een drukke toeristische plaats, omdat ik daar gemakkelijk zonder kan leven, maar dat een andere waarheid is dat de gemeenschap, waarin ik leef, deze transformatie verwelkomt omdat het dreigde uit te sterven.

Dit soort dilemma’s heeft in de hele universele geschiedenis nooit tot bewuste conflicten geleid. Tot de mens hier gearriveerd is! Het deel waar de mensheid uitdrukking aan geeft in termen van de evolutie is de ontwikkeling van het bewustzijn. Aangezien we aan het begin van deze ontwikkeling staan draait het leven essentieel nog steeds voort op een onbewuste basis. We zitten nog maar op de lagere school met betrekking tot deze bewustwordingscursus. Alle functies, inclusief deze binnenin onze lichamen, worden georganiseerd en verlopen onbewust. Niemand vraagt me om verantwoordelijk te zijn voor mijn hartslag, of mijn vertering, of mijn schildklierfunctie. Het wordt allemaal automatisch uitgevoerd. Enkel onder speciale omstandigheden word ik mij bewust van bepaalde functies, vooral dan wanneer er een verandering optreedt. Wanneer mijn hart zich vergaloppeert, dan merk ik dat. Wanneer mijn eten niet goed verteert, dan merk ik dat. Maar zelfs dan vraagt niets mij om de zaak ‘over te nemen’!

In tegenstelling tot wat de medische overheid wil dat je gelooft maakt deze automatische piloot van het leven geen vergissingen. Het heeft slechts één doel in het leven en dat is om jou op de best mogelijke manier te ondersteunen en te begeleiden op jouw reis doorheen het leven. Met andere woorden, het zal altijd blijven proberen en altijd het juiste doen dat, onder de gegeven omstandigheden, naar het beste pad leidt. Dus is automatisch nog zo slecht niet. Er bestaat namelijk een band met een aangeboren waarheid die de basis vormt waarop het systeem functioneert. Het kan namelijk enkel ‘weten’ wat er gedaan moet worden wanneer deze kennis opgetekend staat in de blauwdruk van dat specifieke leven. Met ander woorden, het volgt een wetmatigheid die voor ons allen dezelfde is: onder bepaalde omstandigheden, in een bepaalde omgeving, komt er een antwoord volgens een vooraf vastgelegd specifiek plan. En toch is het niet zo dat twee mensen die met gelijkaardige omstandigheden geconfronteerd worden eenzelfde reactie zullen vertonen. Ze kunnen een verschillend basisplan hebben. Een ander met liefde overrompelen zal niet noodzakelijk uitmonden in een gelukkige relatie. In het dierenrijk en het plantenrijk, waar alles min of meer automatisch, intuïtief, verloopt, daar kunnen we ook verschillende gedragspatronen vaststellen onder dezelfde omstandigheden. Vandaar dat we kunnen concluderen dat het meest geschikte antwoord een persoonlijk iets is, afhangt van het individu zelf, of om meer exact te zijn, afhangt van de innerlijke “waarheid” van het individu in een bepaalde plaats en op een bepaald tijdstip.

Onthou dat elk individu een waarheid heeft. Tegelijkertijd hebben alle aspecten van de omliggende wereld, of dat nu het weer is of de verkeerslichten, ook hun eigen waarheid en al deze moeten in elkaar passen als we willen dat er vrede heerst in die wereld.

In onze moderne tijd zijn we zo bezorgd om de waarheid in de buitenwereld – we worden constant geconfronteerd met wat “juist” en “fout” is – dat we gevaar lopen de waarheid in onszelf uit het oog te verliezen. We doen ons uiterste best om de waarheid, die ons opgedrongen wordt, te doen passen in onze innerlijke waarheid. Dit veroorzaakt enorme interne conflicten omdat ons systeem ons niet kan toelaten dit te verwezenlijken. Het zou de automatische, intuïtieve, reacties waarmee ons leven vertrouwd is, en waarop het gebouwd is, volledig in de war sturen. Dit zou, en het gebeurt nu al, ons innerlijke leven aan een alarmerend tempo vernietigen. We kunnen de fundamentele waarheid waarop het leven, ons leven, gebouwd is niet veranderen zonder het leven zelf, ons leven, te vernietigen. Vandaag zien we al vele individuen die met deze harde realiteit geconfronteerd worden. Ze zijn aan het doodgaan omdat ze proberen iets te zijn wat ze in essentie niet zijn, niet kunnen zijn.

Het leven begint, en eindigt, vanbinnen. Waarheid begint vanbinnen. Verwoordt de waarheid van je hart, en luister ernaar. Je moet de waarheid vinden zoals het in jouw hart verblijft, niet wat in jouw hoofd, in de logica van jouw opgeleide hersenen, als overtuiging werd ingepompt. Jouw ware noden voor het leven, het onbewuste automatische plan voor geluk, ligt netjes verankerd in het ritme en de kracht van de pulsaties van je hart. Ontdek jouw persoonlijke waarheid. Eens je die kent, moet je die waarheid toelaten z’n werk te doen. Tenminste wanneer je echt gelukkig wilt zijn.

Maar het vuur kan al aan de lont gestoken zijn. Wat als wat je al ontdekt hebt, niet strookt met de noden van de buitenwereld? Wat als jouw persoonlijke noden niet overeenkomen met deze van de wereld rondom je? Spanning ontstaat dan en neemt al snel toe. Afhankelijk van jouw beslissing kan deze spanning zich naar binnen of naar buiten richten.

Het hele leven loopt op automatische piloot, hoe neemt het dan nota van een beslissing die ik maak aangaande waar ik de spanning naar toe wil krijgen? En ik heb hoe dan ook geen macht over de buitenwereld. Ik heb er geen controle over. Neen, maar ik heb wel een stem aan de binnenkant.

Van het moment er een discrepantie is tussen de innerlijke weg en de weg van de buitenwereld bouwt de spanning zich automatisch op. Spanning is de kracht van beweging. Het zet dingen in beweging. Het brengt momentum in de evolutie. Het is, met andere woorden, absoluut noodzakelijk in een wereld in verandering, in een universum in evolutie. Telkens wanneer er iets ontwikkelt, is het spanning die dit mogelijk maakt. Afhankelijk van wie je bent en wat je door vroegere ervaringen geleerd hebt, zal je ofwel je krachten bundelen en je voorbereiden op een stevig gevecht met je omgeving ofwel je in een hoekje neerzetten en dienaar worden van de noden van je omgeving. En natuurlijk alle mogelijkheden tussen deze twee extremen. Hoe je reageert is over het algemeen een onbewust gegeven, gebaseerd op de informatie uit jouw verleden, die is blijven plakken aan jouw constitutioneel concept. Dat vormt helemaal geen probleem. Maar natuurlijk is het zo dat als je weinig of geen innerlijke kracht hebt om de toenemende druk van de buitenwereld te weerstaan dat je dan gewoon zal doodgeknepen worden. Je zal onder de buitendruk bezwijken, niet in staat zijn om je eigen wereld te creëren. Om te kunnen creëren zal je innerlijke kracht moeten ontwikkelen en ten toon spreiden.

Wanneer jij je persoonlijke innerlijke noden geïdentificeerd hebt, wanneer jij in je hart de waarheid ontdekt hebt, dan kan je kracht opwekken door deze waarheid naar buiten te sturen. Je moet jouw waarheid aan de buitenwereld mededelen. Je vertelt het. Je stelt er daden naar. Je begint het te leven. Nu verschuift het conflict naar de buitenkant. Nu ervaart jouw buitenwereld het onaangename gevoel van verstoorde rust en vrede. Jij gaat niet langer in op elke eis van die buitenwereld. Het gaat botsen op weerstand. En voor jou ontstaat er, naarmate het conflict meer en meer naar buiten beweegt, een groeiend vredig gevoel dat vanbinnen de vrijgekomen ruimte van de voorgaande spanning gaat innemen. De waarheid die in je hart woont uiten is de ontsluiting van dit proces, een proces van het “leven” naar de binnenkant toe, maar ook een proces van het “leren” door de buitenwereld.

Door jouw innerlijke noden verborgen te houden beschadig je niet alleen je eigen leven maar je ontneemt de buitenwereld ook een belangrijke gelegenheid om te leren dat alles in het leven feitelijk draait om interacties en niet om gehoorzaamheid. Het is belangrijk voor de buitenwereld om te ontdekken wat het belang is van een tegenkracht en waarom aanpassing eraan zo noodzakelijk is. Net als het individu leert de maatschappij ook uit ervaring, en wanneer een ervaring het ontzegd wordt dan wordt er een leermogelijkheid ontnomen aan die maatschappij. Dus, in plaats van je schuldig te voelen voor de ‘pijn’ die je anderen aan doet en voor de maatschappelijke moeilijkheden die je veroorzaakt, zou het beter zijn, op lange termijn, dat we begrijpen dat de mensheid toch doorheen zulke fase moet. Op school moet je alle vakken van het curriculum leren. We zouden trots mogen zijn voor het feit dat de maatschappij ons gekozen heeft om hen deze specifieke les bij te brengen. Door te communiceren wie je werkelijk bent, wat je echt nodig hebt, help je de wereld rondom jou om een volgende stap te zetten op het eigen evolutionaire pad.

Het kan natuurlijk ook om helemaal niet te communiceren en toch alles te doen dat jij nodig acht met betrekking tot jouw persoonlijke noodzakelijkheden. Dit vrijwaart jouw leven van aandacht naar zich toe te trekken en toch de weg naar geluk te bewandelen, maar het voorziet de maatschappij niet van een noodzakelijke ervaring om verder te evolueren. Jij mag dan wel geleerd hebben wat je nodig hebt, maar de keerzijde van die medaille werd niet aan de gemeenschap gepresenteerd. Met andere woorden, de maatschappij heeft er geen groter bewustzijn door verworven vanwege de confrontatie met de innerlijke wereld van het individu. En misschien geef je hier niet echt iets om of, erger nog, ben je er nog steeds van overtuigd dat je de wereld helpt door het te ‘beschermen’ tegen de pijn van een conflict. Dan wordt het tijd dat je beseft dat er geen echt leerproces is zonder de ervaring, hetgeen veelal een confrontatie met een conflict inhoudt, inclusief de spanning en pijn die hiermee gepaard gaat. Van zo’n conflict afgescheiden worden verlaagt de kwaliteit van het leven voor de maatschappij. Je weerhoudt de maatschappij de mogelijkheid om de realiteit te voelen, te kennen en te beleven. Er zonder is het onmogelijk voor de samenleving om een gelijkaardige transitie die zich in jouw innerlijke wereld afspeelt ook door te maken, waardoor de harmonie tussen individu en maatschappij nog dieper verstoord wordt. Op lange termijn gaat dit uiteraard toch weer jouw innerlijke rust en vrede ernstig verstoren, waardoor de evolutie die jij aan het doormaken bent ook ontspoort. Het leven handelt om harmonie en evenwicht, en doorheen elk conflict en verstoring evolueert men naar een meer standvastigere, rustigere en meer harmonieuze verstandhouding. Je draagt pas echt bij tot dit proces wanneer je, vanuit de innerlijke kracht die je ontwikkeld hebt, deze in de buitenwereld kan laten stromen.

Wees je waarachtig zelf.

Spreek de waarheid van je hart.

Verwoordt de waarheid in daden.

Leef je waarheid, zowel innerlijk als uiterlijk.

Jouw waarheid zal helpen vorm te geven aan De Waarheid, wanneer je stoer genoeg bent om jouw waarheid met de wereld te delen.

December 2008