Geen oordelen in de Natuur
Alvorens men een betekenisvolle opmerking kan maken over het leven en over gezondheid moet men het kader, waarbinnen het leven zich afspeelt, begrijpen. In dit opzicht is het belangrijk om nooit te vergeten dat het fysieke leven een uitdrukking is van energetische interacties binnen verscheidene energievelden. Je moet deze velden of interacties niet kunnen verklaren. Wees je ervan bewust dat alles wat je ziet en ervaart in jouw fysieke realiteit een uitdrukking is van bewegende en veranderende energieën. Hou er dus mee op om naar fysieke ‘remedies’ te zoeken, inclusief naar specifieke frequenties. Alvorens deze echt een blijvend effect – en dus waarlijk effectief kunnen zijn – moet men wel begrijpen hoe de creatieve energieën van het leven werken. En tot dusver begrijpt niemand ze. Vandaar dat onze ‘energetische’ behandelingen ook maar losstaande fragmenten zijn, details, van iets dat veel groter is dan onze bewuste geest kan omvatten.
En dan is er nog een ander belangrijk onderdeel van het kader van het leven. We creëren niet de realiteit. Wij creëren onze realiteit vanuit de realiteit die al bestaat. Wij creëren noch de natuur noch het leven. Wij worden erdoor gecreëerd. Wij worden gecreëerd door een realiteit die al bestaat, eentje waar we zelf een deel van de uitdrukking van zijn. Maar, hoe we met die realiteit omgaan, de realiteit waar we zelf een uitdrukking van zijn, wordt dan onze eigen realiteit. Hoe we reageren op de natuur van het leven waar we deel van uit maken, wordt de realiteit die we ervaren. Het universum heeft de natuur gecreëerd, en in die natuur verschijnen wij mensen. Maar aangezien ieder van ons een andere ervaring heeft in het leven, aangezien we een ander leven leiden in andere omstandigheden, ervaren we onze eigen realiteit als verscheiden. De natuur creëert de regen, maar hoe de regen ervaren wordt, hoe het vorm geeft aan een individueel leven, hangt grotendeels af van of landbouwer bent of strandstoelen verhuurt. Er bestaat geen ‘goed’ of ‘slecht’ weer, aangezien er niets in het leven, in de natuur, goed of slecht is. Het goede of slechte is een interpretatie van een individuele ervaring. Dit betekent twee dingen. Ten eerste kunnen we er mee ophouden te geloven dat we een ‘goede’ maatschappij kunnen creëren voor alle burgers. En ten tweede is hoe het leven voor jou aanvoelt jouw eigen verantwoordelijkheid. Je kan hoe je het leven ervaart zelf veranderen. Het leven zelf kan je niet veranderen. Je kan de natuur niet dwingen om te doen wat jij zou willen, maar je kan wel het effect, dat het natuurlijke gegeven op jou heeft, veranderen. Je kan de beoordeling van wat goed of slecht is veranderen. Je kan zelf bepalen of je iets als goed of slecht ervaart, ongeacht wat dat is.
Wij mensen zijn niet verantwoordelijk voor de creatie van het leven, voor de creatie van de natuur. Wij ondergaan het. En net zoals mieren het bos waarin zij leven niet kunnen vernietigen, zo is het ook onmogelijk voor de mens om de aarde waarop wij leven te vernietigen, laat staan het universum uit evenwicht te brengen. Het voorkomen van de mieren en hun activiteiten verandert wel het specifieke evenwicht van dat stuk bos, maar het bos verandert ook zonder de aanwezigheid van de mieren. Er zit niets specifiek goed of slecht aan wat de mieren doen. De natuur is voortdurend in beweging en creëert het potentieel voor alle mogelijke veranderingen, waaruit er dan een antwoord geformuleerd wordt op het geheel van de invloeden. Mensen doen wat ze doen en dat verandert bepaalde aspecten op de planeet, waarop de natuur dan een gepast antwoord vindt. Dit heet evolutie. Het is onzin om de evolutie van de planeet voor de komst van de mens te interpreteren als zijnde ‘natuurlijk’ en ‘onverstoord’, en de evolutie sinds de mensheid als ‘onnatuurlijk’ en ‘destructief’. Gedurende de hele evolutie van de aarde heeft de natuur verschillende dingen gecreëerd, verspreid over grote tijdsperioden. Telkens opnieuw werd het uitzicht en het functioneren van de aarde onherkenbaar veranderd. Dit gebeurde onder andere toen de eerste levensvorm, als bacteriën, verscheen. Uiteindelijk veranderden deze de hele samenstelling van de atmosfeer door zuurstof te creëren. De planten brachten enorme veranderingen met zich mee, en dat was ook het geval voor de eerste dieren. De aarde kon nooit meer terug naar hoe het was voor het ene of andere ten tonele verscheen. Dit kon niet nadat de wolven of de leeuwen en tijgers verschenen. En nu kan het ook niet meer terug naar een tijd vóór de mensheid. De menselijke voetafdruk in de evolutie van de aarde kan nooit meer, en moet ook niet, uitgewist worden.
Het enige dat ieder van ons voor verantwoordelijk is, een echte invloed op kan uitoefenen, is hoe jij, als een individu, het leven ervaart. En aangezien al deze ervaringen van elkaar verschillen lijkt het logisch te concluderen dat wat voor de ene een ‘goed’ leven betekent helemaal anders kan zijn voor iemand anders. Dat betekent dan dat wat er nodig is voor zo’n goed leven van persoon tot persoon en van tijd tot tijd kan verschillen. Met andere woorden, elk individu heeft nood aan iets anders om te kunnen leven op de specifieke manier die het leven op dat moment van hem/haar vraagt. Geen individu zou een oordeel mogen vellen over hoe een ander dat specifieke leven op een andere manier beleeft. De natuur velt geen oordeel. Oordelen en veroordelen maken geen deel uit van de natuur, waarom heeft de mens er dan blijkbaar nood aan om dit te introduceren?
Oordelen leidt tot scheiding. De scheiding die we veroorzaken is tussen ‘juist’ en ‘fout’. Maar aangezien de natuur dit onderscheid niet maakt, wat geeft de ene mens het recht om een ander terecht te wijzen, en hem/haar niet toe te staan om te doen wat zij zelf nodig achten? Het oordeel wordt geveld onder het mom van ‘het beste voor iedereen’. Maar we weten nu dat dit niet bestaat. Het ‘goede’ is wat een individu voor zichzelf beslist dat goed is. Wat voorgesteld wordt als ‘het beste voor iedereen’ is een projectie van wat een kleine groep nodig heeft, terwijl ieder individu binnen het ‘iedereen’ gegeven volledig andere noden heeft op elk gegeven moment. Vandaar dat de maatschappij die wij mensen gecreëerd hebben tegennatuurlijk is. Wat er nodig is om een natuurlijke maatschappij te creëren kunnen we later nog eens overwegen.
Op dit moment is het belangrijk om te onthouden dat jij verantwoordelijk bent voor hoe jij het leven ervaart, en om te weten dat jij kan veranderen hoe jij je in het leven voelt. Zo’n verandering zal de realiteit van jouw leven veranderen. Op elk moment van je leven moet je in staat zijn om je leven te schenken wat het nodig heeft. Enkel op deze manier maak je kans op een ‘goed’, op een evenwichtig, leven.
Verlies deze twee belangrijke grondvesten van het leven nooit uit het oog.
- Materie is energie, en een waarachtige uitdrukking van de realiteit van het energetische veld. Elke echte verandering in de materie heeft zijn oorsprong in een verandering in energie.
- Ieder individu is verantwoordelijk voor hoe hij/zij het leven bekijkt, hoe hij/zij het leven ervaart.
QUANTICS 