De manier waarop verantwoordelijkheid werkt in de Natuur

De natuur functioneert volgens automatische patronen van actie-reactie, waarbij alles dat gebeurt het resultaat is van alles dat eraan voorafging. Alles is met elkaar verbonden. Het is met elkaar verbonden omdat dezelfde ‘wetten’ van energetische interacties overal gelden, maar ook omdat iets enkel en alleen kan gebeuren wanneer specifieke omstandigheden aanwezig zijn. Hierdoor is alles dat gebeurt het resultaat van een reactie op het samenkomen, het creatief proces, van deze specifieke omstandigheden. En alles is automatisch! Dit betekent dat de hele evolutie, inclusief het ontstaan van het leven zelf en alle levensvormen, een ‘voorspelbare’ keten van gebeurtenissen is. Hoe het universum ontstaan is verschilt dan helemaal niet van hoe een eikenboom ontstaat uit een eikel. Elk zaad, zowl van plant als dier, bevat de informatie om een volledig exemplaar tot ontwikkeling te brengen, en die ontwikkeling verloopt stap na stap als resultaat van een constante conversatie tussen de innerlijke mogelijkheden en de omliggende condities. Maar het is het zaad dat de informatie bevat om dat ene specifieke model van die specifieke soort tot ontwikkeling te brengen. Wanneer en hoe het zaad z’n potentieel zal materialiseren is afhankelijk van de mogelijkheden die de omgeving aanbiedt, en op welk tijdstip. Maar, niets is toeval. Er is een vooropgesteld ‘plan’, dat tot ontwikkeling komt als en wanneer de buitencondities het toelaten. Het potentieel van het zich ontwikkelende zaad manifest als antwoord op de ‘juiste’ uiterlijke stimulatie.

Mensen zijn ook natuurlijke wezens. Zij maken ook deel uit van de ontwikkeling, van de evolutie, van het universum. Vandaar dat het menselijke leven ook een manifestatie is van een actie-reactie patroon tussen het innerlijke potentieel van elk individueel zaadje en de omgeving. Het menselijke leven is niet toevallig! Het maakt deel uit van de hele ontwikkeling van het universum en hoe de mensheid, in z’n geheel, verandert is een uitdrukking van een potentieel dat er al ingesloten lag van bij de conceptie. Hoe de mensheid over vele millennia zich ontwikkeld heeft volgt dezelfde wetmatigheid als de manier waarop de planten zich van mossen tot gras tot struiken en bomen ontwikkeld hebben. Het is in die zin voorbestemd, en manifesteert als en wanneer de juiste omstandigheden zich voordoen voor de volgende stap in die ontwikkeling. Hetzelfde is waar voor alles wat aan de mensheid voorafging tijdens de evolutie van het universum.

Maar we hebben toch vermeld dat het leven van de mens verantwoordelijkheid vraagt. We hebben gezegd dat ieder individu verantwoordelijkheid voor zijn/haar eigen beslissingen moet nemen, hetgeen zou aangeven dat de mens een vrije keuze zou hebben. En die twee gaan niet samen! Ofwel is het mensenleven op voorhand vastgelegd ofwel heeft de mens een vrije keuze waardoor de mens op gelijk welk moment gelijk wat kan beslissen.

Kan de wetenschap ons hier wijzer in maken? De nieuwe biologie heeft aangetoond date elke cel een groot aantal ‘antennen’ op het buitenoppervlak bevat, die dienen voor de energetische communicatie, via elektromagnetische golven, met de omgeving van die cel. Nu blijkt dat elk van deze antennen enkel in staat is om één welbepaalde frequentie op te vangen. Wanneer die frequentie in de buitenwereld aanwezig is dan levert dat een elektrisch impuls op dat naar het interne van de cel gestuurd wordt, waar een vastgelegd antwoord in gang gezet wordt. Als je wilt, zou je kunnen stellen dat de cel intuïtief weet wat ze te doen staat! En elke cel in het lichaam functioneert op deze manier, en is op deze manier verbonden met de buitenwereld. En dus ‘weet’ het hele organisme wat het te doen staat! De trigger frequentie zal niet tot eenzelfde geprogrammeerd antwoord leiden in elke cel. Op zo’n frequentie zullen verschillende celgroepen een ander voorbestemd antwoord klaar hebben staan, zodat het hele organisme onmiddellijk en gecoördineerd met alle weefsels tegelijk reageert. Dit verklaart waarom deze verschillende antwoorden van alle weefsels veel sneller gebeuren dan zelfs het snelste fysieke communicatiesysteem van het lichaam aankan. Laten we ons ook herinneren dat de wetenschap bevestigt dat de lichamelijke antwoorden op de buitenomgeving automatisch, onbewust en natuurlijk zijn. Dit alles vindt plaats zonder dat jij ook maar één enkele bewuste beslissing moet maken of zelfs maar de macht hebt om deze antwoorden onder controle te hebben. Dus kan je hier niet voor verantwoordelijk zijn!

Maar de wetenschap vertelt ons ook nog iets anders. Niet alle antennen zijn functioneel op elk moment. Sommige wel, en deze hebben een functie in wat er absoluut noodzakelijk is om te overleven in potentieel gevaarlijke situaties. Maar andere antennen kunnen ook ingetrokken worden in het celmembraan, waardoor ze niet langer zijn blootgesteld aan de buitenomgeving en geen signaal kunnen opvangen. In zulke omstandigheden zal er geen, kan er geen, antwoord van de cel, en van het hele organisme, geformuleerd worden ook al is het specifieke signaal in de omgeving aanwezig. Voor zover het de cel aangaat, en dus ook het organisme, lijkt het erop alsof die condities niet bestaan. Op deze manier kan de cel, en het organisme, zich beschermen tegen het ‘moeten’ reageren op alles en nog wat in de omgeving, waardoor de cel, en het organisme, de aandacht en energie naar andere, op dat moment meer belangrijke, zaken kan richten. En hier moeten we dan de vraag stellen wie bepaalt welke antenne operationeel is en welke niet.

Het antwoord is eenvoudigweg het individu zelf. Jij bepaalt welke frequentie jouw cellen naar luisteren. Hoe gebeurt dit dan? Ik ben ervan overtuigd dat jij je niet eens bewust waart van het feit dat je deze antennen bezat, hoe zou je dan kunnen weten dat jij diegene bent die aan de knoppen zit? Het is eens te meer een bewijs van hoeveel wij mensen nog te leren hebben over het leven en over de natuur.

Maar laat ons eens bekijken wat de kennis over deze uitschuifbare antennen ons vertelt. Ben jij het wel eens tegengekomen dat iets met zekerheid in jouw aanwezigheid is uitgesproken dat heel zeker niet eens door jou gehoord werd? Het lijkt erop alsof één bepaalde antenne op dat moment niet aanwezig was. Het geluid is aanwezig in de buitenwereld maar het wordt niet opgetekend aan de binnenkant van het organisme. Met andere woorden, die specifieke poort was gesloten. Wanneer je heel erg geïnteresseerd bent in, wanneer je heel alert openstaat voor, vogeltjes dan ben je in staat om ze snel te identificeren, terwijl anderen ze niet zullen zien, soms zelfs als je ze aanwijst. Als je er diep van overtuigd bent dat jou iets ongelukkigs gaat overkomen wanneer een zwarte kat jouw pad kruist in het donker, dan ga je heel waarschijnlijk zo’n gebeurtenis identificeren en die verbinden aan jouw tegenslag. Voor vele andere mensen zal het passeren van de kat onopgemerkt voorbij gaan – ze zien de kat wel maar besteden er geen aandacht aan en zullen dus ook het antwoord niet opvoeren dat de kat een slecht voorteken was. Dit zijn voorbeelden van situaties waarin onze aandacht bepaalt wat er waargenomen wordt. En dat is precies wat er gebeurt met de antennen op de celmembranen.

Als je iets belangrijk vindt dan focus jij je aandacht daar op. Aandacht geven betekent dat je die antennen in gebruik hebt. En wat precies jouw aandacht opvraagt bepaalt welke antennen je gebruikt. Dit betekent dat wat jij gelooft waar te zijn, een gevaar te zijn, strafbaar te zijn, beledigend te zijn, een noodzaak te zijn, en zo meer, zorgt ervoor dat informatie over deze zaken bij jou binnenkomt zodat je erop kan reageren. Als je niet echt iets om het weer geeft dan bestaat er geen weertype of tijd waarop het weer je kan ontgoochelen of depressief maken. Maar alles waar je in gelooft, bewust of onbewust, betekent iets voor je en zal een invloed hebben op je leven. Waar je echt niets om geeft maakt geen enkel verschil uit voor jouw leven, of het nu wel of niet aanwezig is.

Een belangrijke consequentie hiervan is dat, ongeacht wat de medische overheid wil dat we geloven, waar we ook mee in aanraking komen je niet kan deren tenzij je er zelf aandacht aan schenkt, tenzij jij ervan overtuigd bent dat het voor jouw leven belangrijk is. Vandaar dat het voor de medische overheid heel belangrijk is om jou in te lichten, om jou te alarmeren, over potentiële bedreigingen voor je gezondheid. Van het moment je aandacht schenkt aan zo gezegde potentiële dreiging dan wordt het gevaar pas reëel. Als je de potentie van het het zo gezegde gevaar niet aanvaardt dan heeft het op jou geen invloed. Vandaar dat men van alles en nog wat een ‘potentieel’ gevaar gemaakt heeft! Als je het als een bedreiging ziet, als je er angstig voor bent, dan wordt je erdoor beïnvloed. Dan is het ook gevaarlijk voor jou! Door die antenne ‘live’ te maken open je de deur om die specifieke boodschap binnen te laten in jouw systeem, waardoor een overlevingsantwoord automatisch in gang gezet wordt. Nu reageert jouw ganse systeem alsof je leven in gevaar is. Door zo’n reactie constant uit te lokken worden energiereserves van de mens uitgeput en is er te weinig ruimte om andere zaken veel aandacht te geven. Het is net dit dat de mensen ziek maakt en afhankelijk van een gezondheidssysteem waar mensen op zoek zijn naar ondersteuning voor hun falend natuurlijk mechanisme.

Onthou:

• Geen uitleg voor een waarneming, gebaseerd op materie, kan ons ooit van een waarheid voorzien
• De natuur geeft ons een leven, met vastgelegde karakteristieken en een voorbestemde agenda
• Ieder individu is verantwoordelijk voor hoe hij/zij dat leven ervaart
• De geloofsovertuiging van het individu bepaalt het belang en de waarde van gebeurtenissen en situaties

Het opvoeden van de nakomelingen creëert de overtuigingen die het nieuwe individu heeft en de oordelen die hij/zij maakt.

Het Standpunt

Wat is Gezondheid?