De vrijheid om evenwicht in het leven te behouden

Onze maatschappij is er op gebrand om een duidelijk onderscheid te maken tussen goed en kwaad, en het loopt bewust langs het feit door dat zo’n oordeel verschillend is voor verschillende naties, culturen en leefomstandigheden. We moeten uitbundig tevreden zijn dat de ‘wetsstaat’ bestaat, waar het reglementenboek, de wetten, door mensen geschreven worden om te voldoen aan de noden van de mensen die de wetten schrijven. Zij beslissen wat er ‘goed’ is, wat aanvaardbaar is en wat het niet is.

In de natuurlijke wereld, waar de mens deel van uitmaakt, functioneert alles volgens ‘wetmatigheden’, volgens natuurwetten, fysiologische interactieve patronen die doorheen het hele universum hetzelfde zijn. Dit is niet gebaseerd op een oordeel over goed of kwaad. Geen cheeta wordt gestraft omdat het niet de ‘juiste’ methode gebruikt heeft om z’n prooi te doden. De cheeta wordt door de natuurwet beperkt, waardoor het dier enkel een topsnelheid kan halen, zijn meest efficiënte wapen om aan de prooi te geraken, voor 20 tot 30 seconden. Dat is de natuurwet, het restrictieve natuurkader waarbinnen het leven zich afspeelt. Er is geen nood aan andere willekeurig geselecteerde wetten om artificieel bovenop deze natuurwetten te plaatsen. Dat verbetert het leven niet, verhindert het enkel meer, hetgeen de kansen van het organisme om te overleven verkleint.

Elk levend organisme heeft een leven dat aan de ene kant door de limieten van zijn innerlijke structuur beperkt is en aan de andere kant door de druk van de omgeving. Een werkbaar evenwicht vinden voor elk moment van dat leven is de natuurlijke opdracht van een levend organisme. Er is een voortdurende uitwisseling van energetische informatie tussen de mogelijkheden die de innerlijke structuur van het organisme heeft en de veranderingen in de omgeving. Het organisme moet telkens weer een antwoord vinden op de situatie waarin het zich bevindt. Wanneer dit lukt dan noemen we dat ‘gezondheid’. Gezondheid is dus een evenwicht dat de innerlijke wereld kan handhaven in de buitenomstandigheden. En dit verandert continu. Dus wat op het ene moment goed werkt, kan op een ander moment waardeloos blijken te zijn. Er bestaan geen algemene richtlijnen voor een ‘gezonde’ manier van leven, maar elke soort kent een aanpassing aan de omstandigheden die over het algemeen aanwezig zijn. Het aangeleerde patroon maakt dan deel uit van het natuurlijke antwoord van elk individu binnen de soort.

Een gezonde manier van leven voor een individu is de vrijheid bezitten om op elk moment te kunnen doen wat er nodig is om zijn/haar evenwicht met de omgeving te bewaren.

Fundamenteel draait gezondheid om persoonlijke vrijheid. De vrijheid om te doen, als een individu, wat er nodig is om jouw eigen leven in evenwicht te houden. Dit gaat niet om wat jij denkt dat er nodig is. Jouw gedachten zijn het resultaat van wat je bewuste geest geleerd heeft en die informatie komt uit een selectie die aan jouw geest aangeboden werd via een systeem dat door een overheid, mensen die het voor het zeggen hebben, in ’t leven geroepen werd. Het heet het schoolsysteem, opvoeding, leren wat anderen willen dat jij weet. De echte levenservaring van ieder individu wordt onderdrukt door informatie, gelabeld ‘goed’ of ‘slecht’, ‘juist’ of ‘fout’. Zo’n demarcatielijn is een duidelijk teken van een menselijke tussenkomst. Als je wilt te weten komen wat de vereisten zijn voor jouw natuur dan moet je zulke oordelen achterwege laten en jouw intuïtie volgen, jouw instinct, als je tenminste nog voelen kan wat dat echt betekent. Elke gedachte, in deze context, is een verstoring, een menselijke poging om je weg te houden bij je natuurlijke zelf en je te laten focussen op je aangeleerd denken. Wees een goede burger. Gedraag je. Luister nou toch eens.

Maar vrijheid komt met verantwoordelijkheid. Als je de vrijheid om te doen wat je nodig acht wilt/vereist dan kan dit enkel als je ook de verantwoordelijkheid op je neemt voor je eigen leven. Jij neemt de beslissingen – hopelijk gebaseerd op jouw intuïtie – en je bent verantwoordelijkheid voor het effect dit heeft op jouw omgeving. Dat is hoe de vork aan de steel zit!

Op deze manier ‘creëer’ jij je eigen realiteit, hoe het leven er voor jou uitziet. En wanneer je ‘baas’ bent dan ligt daar ook de verantwoordelijkheid. Dit gaat ook over de impact die jouw beslissingen hebben op jouw omgeving en wanneer men jou ‘de schuld’ geeft voor zulke effecten, dan is het noodzakelijk dat je voor jezelf kan toegeven dat jij, tenminste gedeeltelijk, bijgedragen hebt tot het waargenomen effect. Het gehele effect omvat ook de factor van hoe jouw omgeving ervoor kiest om op jou te reageren, maar je blijft wel verantwoordelijk voor het in gang zetten van de verandering.

Het wensen van vrijheid te hebben zorgt ervoor dat jij je moet realiseren dat er verantwoordelijkheden op jouw schouders gaan terechtkomen en de noodzaak dat je deze aanvaardt. Tegelijkertijd helpt het als je beseft dat jij niet verantwoordelijk bent voor een ander leven, ook niet wanneer je heel veel om dat leven geeft. Eis het recht niet op, of wil het niet eens, om voor anderen beslissingen te nemen. Het zou jou verantwoordelijk maken voor de te komen effecten in iemand anders zijn leven, terwijl deze effecten grotendeels bepaald worden door de houding en de bereidheid van die ander. En je mag dan wel overtuigd zijn dat die ander jouw redenering volledig volgt en je beslissing volledig steunt, maar het blijft een inmenging in iemand anders zijn leven. Dit betekent dat je een ander de vrijheid, die jij wel voor jezelf opeist, ontzegt. Wees moedig genoeg om anderen dezelfde vrijheid toe te staan waarvan jij weet dat die van levensbelang is. Dat is pas echte gelijkheid! Echte gelijkheid is dezelfde vrijheid van beslissingsrecht hebben. Het is niet: het maken van dezelfde beslissingen!

Het leven geeft ons geen ‘rechten’. Het geeft ons verantwoordelijkheden.