Natuurlijke Regeneratie

Op het gebied van ziekten, gezondheid en genezing, of zelfs ‘de oorlog’ tegen ziekten, zijn er slechts twee termen die iets significant te betekenen hebben: evidence-based geneeskunde (op bewijs gebaseerde geneeskunde) en holistische geneeskunde.

  • Evidence-based geneeskunde is een systematische benadering voor het oplossen van klinische problemen. Noteer dat het geen benadering is voor genezing, maar wel voor het oplossen van klinische problemen. Dit is belangrijk aangezien wat jij als patiënt ervaart vanuit de geneeskunde gewoon routine is. Met andere woorden, er is geen klinisch probleem, en er is dus ook geen nood aan bewijs. De behandeling van ziekten is het volgen van protocols. In protocols komen geen klinische problemen voor. Vandaar dat het uitoefenen van de geneeskunde volgens de voorgeschreven protocols routine is, waarbij de methoden van de meest ‘ervaren leden’, de meest gewaardeerde clubleden, simpelweg gekopieerd worden door anderen, omdat het zo wordt aanbevolen. Er ontstaat slechts een klinisch probleem wanneer de aanbevolen behandelingen de verwachtingen niet inlossen of wanneer deze ernstige schade berokkenen. Op dat moment is er wel nood aan bewijzen om geen gezichtsverlies te lijden.
  • Holistische geneeskunde is een welzijn benadering met de bedoeling om tegelijk de fysieke, mentale, emotionele, sociale en spirituele componenten van gezondheid te verbeteren. Het basisprincipe van holistische geneeskunde is de behandeling van de persoon in z’n geheel en niet enkel de fysieke ziektesymptomen die de persoon ervaart. Maar, de holistische geneeskunde moet gezien worden als een complementaire geneeskunde, complementair aan wat de medische wereld genoemd heeft ‘de conventionele geneeskunde’, hun geneeskunde. Dit betekent dat de behandeling van de persoon in z’n geheel secundair is, complementair en ondergeschikt, aan de behandeling van de fysieke symptomen.

Ook al wordt de medische wereld geconfronteerd met ‘miraculeuze genezingen’ en ‘onverklaarbaar herstel van ongeneeslijke ziekten’ toch wordt er nergens gewag gemaakt van een natuurlijk helingsproces. Dit is alleszins een beetje vreemd aangezien de definitie van heling is het natuurlijke proces van de regeneratie van beschadigd weefsel. Regeneratie is het proces van het vervangen en het herstellen van beschadigde of afgestorven cellen, weefsels, organen en zelfs gehele lichaamsdelen en het herstel tot de volledige functie. Alle levende wezens hebben een zekere capaciteit voor regeneratie als deel van hun natuurlijk onderhoudssysteem van weefsels en organen. Zelfs de medische wereld vertelt ons dat het menselijke lichaam constant regenereert na beschadiging en dat dit het resultaat is van de zelf-vernieuwende en herstellende eigenschappen van de aanwezige stamcellen. Regeneratie is het herstel van de orgaanstructuur en de functie ervan na verwonding. Het is de basis van ons zelf-genezend potentieel en dus ook de basis van het behoud van de gezondheid van de mens. Waarom spenderen wij dan miljarden euro’s aan onderzoek naar natuurlijke regeneratie wanneer het systeem onze gezondheid toch al verzekert? Wat is er mis mee? Wie beslist dat het verbeterd moet worden?

De eenvoudige waarheid is dat alle weefsels zichzelf herstellen, ongeacht of de medische wereld zich hiermee moeit of niet. Dit is het gevolg van een natuurlijk regeneratieproces. Dit betekent dat wanneer een gebroken bot geneest, wanneer een open wonde geneest, het allemaal het gevolg is van de natuurlijke heling. Het is de natuur die de schade herstelt, niet de arts. Zij vertellen ons zelf dat ze nog steeds heel veel te leren hebben over de regeneratie ven beschadigd weefsel en dat de meeste van hun experimenten falen. Maar goed dat we niet op hen moeten wachten om deze inhaalbeweging te voltooien. De natuur heeft weefselschade bij mensen gedurende de afgelopen 7 miljoen jaar herstelt en in levende wezens in ’t algemeen voor het voorbije miljard jaar. Ik heb zo het idee dat de natuur zo langzamerhand wel weet waar het mee bezig is.

Het wordt stilaan tijd dat je begint te beseffen dat jouw systeem leeft, en in leven gehouden wordt, door de natuur. Je eigen natuur, dat kleine deel van de natuur dat jouw individueel zijn bepaalt, behoudt z’n evenwicht door het herstel van alle schade en door aanpassingen te maken waar nodig. Er bestaat maar één methode van heling en dat is het natuurlijke proces. En maar goed dat we het niet kunnen tegenhouden. Zelfs niet wanneer we een serieuze inspanning leveren. Het zou natuurlijk wel verstandig zijn om het helingsproces niet tegen te werken, zodat de schade in de kortst mogelijke tijd en op de best mogelijk manier hersteld kan worden. Om dit te bereiken is het dan wel noodzakelijk dat we beseffen dat onze natuur weet wat het te doen staat en dat onze natuur het enige systeem is dat de heling ten volle kan uitvoeren.

Het werkt zo.

  • Schade betekent dat cellen vernietigd zijn of afgestorven. Dit veroorzaakt puin in het weefsel zelf, hetgeen de normale functie van het weefsel kan bemoeilijken.
  • Het opkuisen van dit afval is noodzakelijk om de normale functie van het weefsel te herstellen en te vrijwaren, en het weefsel dus terug gezond te maken. Een deel van het afval kan verbrand worden en een deel zal vervoerd worden voor recyclage of voor uitscheiding.
    • De verbranding van afval gebeurt door een verhoging van de temperatuur (ontsteking van het beschadigde weefsel)
    • Het oprapen en het vervoeren van afval gebeurt in grote afvalzakken die in de bloedcirculatie gegooid worden (witte bloedcellen in het beschadigde weefsel)
    • In het geval van een grote hoeveelheid afval, of wanneer er voortdurend veel afval gecreëerd wordt, is er meer hulp nodig bij de verwerking ervan. Binnen het puin verschijnen nieuwe organismen die zich voeden aan het specifieke afval en op die manier het gebied weer zuiver maken (bacteriën, schimmels, parasieten)
  • Afval dat via de circulatie verplaatst wordt, wordt ofwel afgeleverd aan de klieren (lever, alvleesklier, schildklier, thymusklier, bijnieren, hypothalamus, pijnappelklier, en zo meer) die ontworpen zijn om specifieke afvalstoffen te verwerken, of het afval wordt afgeleverd aan de uitscheidingsorganen (huid, longen, darmen, nieren).
  • De natuurlijke regeneratie van normaal weefsel wordt dan uitgevoerd door de overgebleven gezonde cellen van het weefsel.

Dat is wat heling is en hoe het in z’n werk gaat, onafhankelijk, op de meest natuurlijke manier, en onveranderd in een miljard jaar. Als heling de regeneratie van beschadigd en afgestorven weefsel is, en heling is een natuurlijk proces dat geen hulp nodig heeft, waar is de medische wereld dan mee bezig?

De medische wereld definieert zichzelf als ‘een groep getrainde individuen die zorg en diensten verlenen aan patiënten, waarbij de focus voornamelijk ligt op genezing en problemen aangaande gezondheid, en die getrainde individuen houden zich aan een specifieke ethische code en een voorgeschreven standaard van handelen’. Maar we weten nu dat zij geen heling doen. Zij bieden zorg en diensten aan met betrekking tot gezondheid. Dan is het toch wel heel jammer te moeten vaststellen dat hun wereldoverheid, de Wereld Gezondheidsorganisatie, ons niet eens voorziet van een duidelijke definitie van wat gezondheid dan wel is. Vandaar dat zij zomaar van alles een gezondheidsprobleem kunnen maken, waardoor zij plots de enige autoriteit worden. Dit kan te maken hebben met vogels die ziek worden, met een link leggen tussen één overlijden en specifieke ziekteverschijnselen, met het aanwijzen van toxiciteit in bepaalde producten en andere veilig te verklaren. Het voorzien van zorg en diensten moet gebeuren volgens hun gestandaardiseerde uitvoering en hun gedragscode. Met andere woorden, alle zorg en diensten die mogelijks aan mensen verleend worden met betrekking tot gezondheid moeten door de medische autoriteit goedgekeurd zijn.

Wanneer medische zorg of aandacht gegeven wordt aan een persoon, aan een ziekte of een blessure, dan heet dat een behandeling. Enkel mensen aan wie een licentie gegeven werd door de medische overheid mogen een mens, een ziekte of blessure behandelen. Mensen kunnen mekaar helpen, zorgzaam zijn voor mekaar, of mekaar ondersteunen tijdens een moeilijke tijd of een ziekteperiode of blessureherstel, maar dit draagt niet bij tot de genezing van dat individu. Dit is, in de ogen van de medische wereld, geen behandeling. Enkel hun tussenkomst zal een ‘genezend’ effect hebben op het gezondheidsprobleem. Hun doel is echter geen heling, maar het is wel genezing wat zij nastreven.

De medische wereld maakt een duidelijk onderscheid in de manier waarop ziekte benaderd wordt. Genezing betekent ‘het verwijderen van ziekteverschijnselen’, terwijl heling betekent ‘het heel maken’. Inderdaad refereert ‘het heel maken’ naar de volledige regeneratie van weefsel, terwijl genezing het verwijderen van de tekens van de ziekte betekent, het vrij zijn van ziektesymptomen. Inderdaad is het beoogde doel van de medische wereld ziektesymptomen te bestrijden, en om dit goed, en op een gecontroleerde manier, te kunnen doen gebruiken ze bewijzen, die zij verzamelen op een manier die enkel de medische overheid goedkeurt, als zijnde waardemeters voor gezondheid. Zij noemen dit “evidence-based geneeskunde’.

Hier is jouw fundamentele keuze, een keuze die zal bepalen welke richting jouw gezondheid zal uitgaan.

  • Je kan kiezen voor de zorg en diensten die een autoritaire overheid je aanbiedt, met als doelstelling de tekens van ziekte het zwijgen op te leggen.
  • Je kan kiezen voor het natuurlijke regeneratieproces van je eigen natuurlijke systeem, met als doelstelling alle schade te herstellen en het hele systeem terug te laten keren naar gezondheid.

De natuur, onveranderde natuurlijke processen van bij het begin van het allereerste plantleven (1 miljard jaar geleden), versus de mens, snel veranderende interferentie protocols, opgelegd door een zelf aangestelde autoriteit, die zo’n tweehonderd jaar geleden in het leven geroepen werd.