Denken en Gezondheid
Verantwoordelijkheid opnemen voor jouw leven betekent het aanvaarden van de verantwoordelijkheid voor jouw gevoelens, voor jouw gedachten en voor jouw daden. Ze zijn van jou. Het is jouw systeem dat deze gefabriceerd heeft, zelfs al is het generatieve proces onbewust. Het is jouw natuurlijk systeem dat reageert op de best mogelijke manier die er bestaat om te overleven.
Begin met jouw gevoelens waar te nemen en te aanvaarden dat ze jou toebehoren. Niets meer van ‘iedereen voelt zich toch zo’. Neem jouw gedachten waar, zonder ‘iedereen denkt toch dat dit onrechtvaardig is’. Neem jouw daden waar, zonder ‘maar dit is toch heel normaal’. Aanvaard wat je voelt, wat je denkt en wat je doet, zonder aandacht te besteden aan de ‘reden’ voor jouw reactie. Geen excuses meer, die voor jou lijken op goede redenen. Laat de reden waarom gewoon links liggen. Alvorens je het leven, jouw leven, kan begrijpen moet je te weten komen wat het is. En de enige manier om dit te doen is door te aanvaarden dat wat je over jezelf waarneemt echt van jou is. Het is jouw realiteit, of je dat nu fijn vindt of niet.
Wanneer jouw omgeving heftig tegen jou tekeer gaat, jouw plannen dwarsboomt, of je negeert, ga hier dan niet verder op in, maar besef dat de reden hiervoor ligt bij wat jij voelt en denkt, en bij hoe jij je gedraagt. Bestudeer je eigen leven, niet het leven rondom je. Door jezelf toe te laten om eigenaar te zijn van jouw gevoelens, gedachten en daden creëer je de mogelijkheid om er verandering in te brengen. Als eigenaar kan je andere beslissingen nemen. Zolang je erover nadenkt zal je ‘goede redenen’ vinden om jouw gevoelens, gedachten en daden te verklaren, naar jezelf toe en naar anderen. Je spant je in om jouw omgeving te overtuigen dat ze jouw gevoelens, gedachten en daden moeten aanvaarden omdat jij daar ‘recht’ op hebt. In de natuur werkt dat zo niet. Ik krijg mijn hond er maar niet van overtuigd dat zij gestraft wordt voor haar eigen goed, haar eigen welzijn! Het wordt tijd dat wij ons bewust worden van de waanzin van redeneren om iets goed te praten en essentieel ‘de schuld’ ergens anders te leggen.
“Waarom denk je dat ik me zo voel? Jij bent diegene die me zo kwaad maakt!”
“Omdat jij zo met me praat, denk ik dit.”
“Kijk wat jij me nu hebt doen doen!”
In jouw geest, in jouw bewustzijn, moet je een onderscheid gaan maken tussen wat jouw bewustzijn gelooft waar te zijn en de realiteit van je leven, zoals zich dat uit in jouw natuurlijke reacties. Laat ons hiermee beginnen. Om het proces op te starten moet je geloven dat alles wat jouw bewuste geest ‘weet’ niet waar is. Distantieer jezelf van je eigen gedachten, van je (aangeleerd) redeneren, en van jouw eigen constructie van de waarheid. Het is een essentiële stap op weg naar vrijheid en waarheid. Afstand nemen van wat je geleerd hebt creëert vrijheid voor jezelf. De vrijheid om een ander, een ongebruikelijk, standpunt in te nemen. Het geeft je de mogelijkheid om dingen te zien die je voorheen niet kon zien omdat je er niet van overtuigd was dat deze dingen mogelijk waren. Het ontkracht jouw bewuste geest in de machtspositie die het bezet houdt sinds de staatsgreep. Wees moedig genoeg om de intelligentie van jouw natuurlijke systeem te vertrouwen en je zal de kracht van de natuur ondervinden wanneer jij hier meer en meer mee geconfronteerd zult worden. Je zal ervaren tot wat het in staat is wanneer het niet voortdurend wordt tegengewerkt.
En wat zouden die ervaringen dan wel kunnen zijn? Laat het ons hebben over gezondheid, en niet in het oerwoud van eindeloze mogelijkheden verdwaald raken. Hoe bereikt een natuurlijk systeem gezondheid, of, in ander woorden, hoe reageert het op uit evenwicht gebracht te worden? Laat ons hier nu niet over nadenken, maar gewoon observeren wat levende organismen doen wanneer het ‘niet goed’ gaat.
Zij rusten.
Zij houden op met zich te voeden.
Zij krijgen spontaan diarree en/of beginnen te braken.
Zij verhogen spontaan de temperatuur van een specifiek weefsel of van het hele lichaam.
En het meest belangrijke, zij denken niet na over hun conditie.
Ik stel voor dat je met dit laatste begint! Hou op met te denken. Wanneer je nadenkt dan geloof je te weten wat het beste is. En je weet dat niet! Jouw bewuste geest, waar je denken ontstaat, weet niet wat best is. Jouw natuur, jouw innerlijke natuurlijke zelf, weet wel wat het beste is. Vandaar dat het niet uitmaakt wat je voelt of wat je denkt dat het betekent. Laat het met rust. Concentreer op de bovenstaande natuurlijke reacties waar jouw systeem iets mee kan.
Wanneer jouw systeem de temperatuur doet stijgen, een ontsteking opstart, lokaal of algemeen, dan moet dat zijn omdat het nodig is. Vertrouw op jouw natuur. Aanvaard de ‘beslissing’.
Wanneer jouw systeem je diarree geeft of je doet braken dan sta dit toe. Het zal vanzelf ophouden – het begon ook vanzelf – van zodra de beginimpuls verdwijnt. Tijdens deze symptomen is het best om niet te eten en enkel een beetje te drinken, van zodra het systeem het toelaat. Ga niet denken dat je vloeistoffen nodig hebt terwijl jouw systeem het telkens opnieuw weer uitspuwt.
Wanneer jij je niet goed voelt, wanneer je systeem moeite heeft om z’n evenwicht te handhaven, dan hou op met te eten. Voor zolang als je systeem nodig heeft om het evenwicht te herstellen.
Wanneer jij je niet goed voelt dan ga rusten. Hou op met jouw ‘routines’ te doen en rust. Rusten betekent niet altijd dat je in bed moet gaan liggen. Soms betekent het gewoon geen werk verrichten en een gezapige wandeling maken in het bos, of eenvoudig onder een boom gaan zitten en de wereld rondom je bewonderen. Het gaat om ‘het wat rust te geven’, om jouw routine leven even te laten rusten van al de ‘verplichtingen’.
Wanneer we nalaten om één van deze reacties te volgen dan staan we het natuurlijke genezingsproces in de weg. En je mag uiteraard in de weg gaan staan. Er zou zomaar iets van heel groot belang kunnen zijn waarvan je denkt het te moeten afwerken. Dan doe dat, maar ga onmiddellijk erna rust en een vastenperiode inbouwen. Wanneer we het genezingsproces in de weg staan en we geen tijd voorzien waarin het systeem kan bijbenen, kan opruimen, dan verzamelen we afval in onze weefsels en dwingen we het systeem om het weer in evenwicht te brengen, maar dan wel inclusief de vuilnisbelt waar we aan vasthouden. Slim, toch? Verzamel steeds meer afval zonder het te recycleren of uit te scheiden en dan mag het ons niet verbazen dat we uiteindelijk uitkomen bij de druppel die de emmer doet overlopen.
Omdat de natuur een geïntegreerd systeem is werkt het steeds naar evenwicht toe, ook al verandert alles voortdurend. Het is een bewegend evenwicht, geen statisch evenwicht. Ons denkvermogen, onze logica, kan dit niet volgen omdat we nooit alle informatie ter beschikking hebben om de noodzakelijke beslissingen te nemen. Wij kunnen enkel denken binnen een kader van wat wij geloven dat de waarheid is. De natuur kent zijn eigen waarheid. Het moet er niet naar raden of erin geloven. Het weet het gewoon. Vanuit dit weten beantwoordt het de veranderingen in het aardse energetische veld en de veranderingen in het universele veld.
Vandaar dat onze grootste vijand van gezondheid ons denken is. Eens we erin slagen om onze gedachten te negeren, er geen waarde aan te hechten, dan kunnen we toestaan dat ons systeem zijn werk doet. We kunnen ons systeem helpen door niet te eten en door onszelf wat rust te gunnen van waar we heel erg mee bezig zijn op het moment dat het systeem ons laat weten dat het moeilijk gaat.
Je wilt gezond blijven. Je wilt dat jouw natuurlijk systeem jou in evenwicht houdt. Dan stop met erover na te denken en volg jouw ‘buikgevoel’, jouw intuïtie. Rust. Ga vasten. En vertrouw. Onafhankelijk van wat je voelt. Onafhankelijk van wat je denkt dat er te gebeuren staat. Niet nadenken.
Onthou dat je niet gezond kan zijn als je blijft denken, geloven, dat je weet hoe je gezond kan zijn. Dit betekent ook dat de gehele bundel aan ‘alternatieve geneesmethoden’, of het nu gaat over vitaminen en mineralen, kruiden, kleuren, geuren, specifieke frequenties, licht, het is allemaal het resultaat van het denken dat een specifieke methode je weer gezond gaat maken. Het succesverhaal is telkens hetzelfde: ‘het werkt soms voor sommige mensen, maar niet altijd en niet voor iedereen’. Dit zou ons moeten vertellen dat het denken om gezondheid te bewerkstelligen niet het hele gamma bedekt. Wat men aanbiedt is beperkt in zijn reikwijdte, hetgeen aantoont dat het een succes is wanneer het toevallig het natuurlijke genezingsproces ondersteunt en faalt wanneer dit niet het geval is. Het probleem is dat wij op voorhand niet kunnen uitmaken welk van de twee het gaat worden. En er is nog een ander probleem met het zich vastklampen aan vermeende successen. Wanneer het erop lijkt dat iets goed gewerkt heeft dan geloven wij dat het dit de volgende keer opnieuw zal doen. We blijven de methode dus gebruiken, en op deze manier belasten we het systeem nog meer in z’n poging om het evenwicht te herstellen.
Hier is een belangrijke aanwijzing. Wanneer een symptoom zich blijft herhalen, ofwel gedurende de behandeling ofwel tussen behandelingen in, dan wil dat zeggen dat de behandeling het probleem niet oplost. Wanneer de natuur de gezondheid herstelt dan verdwijnen de symptomen en blijven ze ook weg. De natuur heeft het systeem naar een nieuw evenwicht gebracht, een gemakkelijkere manier van functioneren, en het zal, van hieruit, het systeem later naar het volgende niveau tillen. Dit zal zich tonen in andere tekens en symptomen, die een aanduiding zullen zijn van een andere genezingsfase.

