De Natuurwetten

1. Alles is energie.

Alle materiële deeltjes zijn een uitdrukking van een energetisch veld. Deze zijn, en gedragen zich tegelijkertijd als een energetische golf en als materiële deeltjes. Hoe de energie zich aan ons presenteert wordt bepaald door de manier waarop we ernaar kijken. Het kleinste deel van de energie wordt een quantum genoemd.

2. Energie is georganiseerd in quantum onderdelen.

Een minimum hoeveelheid aan energie is een quantum. Er zijn een welbepaald aantal quantum onderdelen. Deze zijn de basisfrequenties van waaruit de gehele creatie gevormd wordt. Alles is een samenvoeging van deze basisfrequenties. De manier waarop deze onderdelen met elkaar verbonden worden en samengevoegd worden verklaart de enorme variëteit aan fysieke manifestaties.

3. Niets is absoluut. Alles zijn potenties en mogelijkheden.

Gelijk welke meting of test levert enkel een mogelijk resultaat op. Omdat alles in de natuur mogelijk is kan men enkel en alleen de kans bepalen dat het zich op een specifieke manier voordoet. De meting of test zal een welbepaald resultaat opleveren uit al de mogelijkheden die binnen de natuur aanwezig zijn. De volgende keer dat men dezelfde meting doet zal het resultaat in principe weer totaal nieuw zijn, hetgeen betekent dat het ofwel hetzelfde is als het vorige resultaat ofwel niet. Er bestaat geen vast absoluut eindproduct voor gelijk welke meting of test die men kan uitvoeren. Alle natuurlijke dingen bevatten, per definitie, alle mogelijkheden, ook als we deze niet allemaal kunnen aantonen. In het leven is alles mogelijk, zelfs het onmogelijke.

4. Meten bepaalt onze werkelijkheid.

Tot op het moment waarop de status van een quantum deeltje gemeten wordt is deze status onbepaald en kan aanzien worden als het geheel van alle mogelijkheden. Nadat een meting gebeurd is wordt de status van het deeltje vastgelegd en alle daaropvolgende metingen aangaande dat deeltje zal tot hetzelfde resultaat leiden. Tussen de metingen in bestaat het systeem in een superpositie van twee veranderingen die ofwel een versterking ofwel een verzwakking zijn van de positie die gemeten werd. Elke daaropvolgende meting brengt het systeem terug naar de ene vastgelegde status. De realiteit is niets anders dan het resultaat van een meting, van een waarneming. De manier waarop we naar een energieveld kijken bepaalt wat we zien. Onze realiteit is het directe resultaat van hoe we het energieveld waar we deel van uitmaken observeren.

5. Voortdurende beweging

Alles is voortdurend in beweging. Wanneer een quantum energie erg vertraagt of erg versnelt dan verandert de energetische status. Beweging creëert de transformatie van energie omdat het evenwichtspunt, die de bepaalde energiefrequentie probeert te bewaren, naar een ander niveau verplaatst wordt. De evenwichtspunten verplaatsen zich ook, net als de energie zelf. Er is de circulaire beweging rond een middelpunt en er is de beweging van het middelpunt op z’n eigen circulair pad, dat zelf ook een middelpunt heeft en dus ook weer circulair beweegt, en zo verder. Cycli binnenin cycli.

Het is de voortdurende beweging van de creatie die instaat voor ons begrip van tijd.

6. Quantum correlaties zijn niet lineair.

Wanneer twee quantum deeltjes op de juiste manier met elkaar omgaan dan is de status van de ene afhankelijk van de status van de andere, ongeacht hoever ze uit elkaar zijn. De correlatie tussen deze twee kan op geen enkele manier verklaard worden door gelijk welke lokale theorie waarin de deeltjes een vaste status hebben. Hun status is onbepaald tot op het moment dat men deze gaat meten. Dan worden beiden absoluut en wordt hun status vastgelegd.

Alhoewel de verbindingen altijd aanwezig is (alles is met elkaar verbonden) fluctueren de connecties tussen deze twee specifieke quantum deeltjes tussen erg sterk en erg zwak. Wanneer we onze aandacht vestigen op twee specifieke deeltjes dan worden deze heel erg afhankelijk van elkaar, in die mate dat door het fixeren van de ene in één wel bepaalde status de status van de andere tegelijkertijd ook vastgelegd wordt.

7. Alles wat niet verboden is is noodzakelijk.

Een quantum deeltje dat zich van punt A naar punt B begeeft gebruikt hiervoor alle mogelijke paden op dezelfde tijd. Dit is inclusief de paden van heel erg onwaarschijnlijke evenementen. De volledige theorie over quantum electro-dynamica (QED) gebruikt alle mogelijke processen, zelfs diegene die belachelijk lijken. Het eindresultaat is altijd de totale som van alle mogelijkheden.

Wanneer we een specifiek pad tussen punt A en punt B willen volgen dan ‘fixeren’ we in feite het deeltje in één bepaalde positie over dit pad. Door het deeltje te observeren op de reis van A naar B creëren we de realiteit van die specifieke route, hetgeen ons niet langer toelaat om een andere mogelijkheid waar te nemen.

8. Actie en reactie.

Elke actie uitgevoerd op een energetisch veld zal een gelijke reactie in de tegenovergestelde richting binnen dat veld opwekken. De actie verstoort het evenwicht van dat moment binnen het veld en het veld zal reageren door te proberen om deze storing te herstellen. Een energetisch veld, met alles wat zich erin bevindt, inclusief alle materie, zal zich tegen elke kracht verzetten die het natuurlijke en momentele evenwicht tracht te verstoren. Evolutie is dan ook het zich verplaatsen van dat evenwicht van de ene stabiele configuratie naar de andere. Dit gebeurt wanneer het energieveld niet langer in staat is om terug te keren naar z’n oorspronkelijk evenwicht, waardoor het zich aanpast aan het nieuwe evenwichtspunt.

9. In een gesloten energetisch systeem kan energie enkel uitgewisseld worden, niet gecreëerd of verloren.

De totale hoeveelheid energie binnen een systeem blijft altijd constant. Interacties hebben enkel een transformatie van energie tot gevolg, een verandering van de ene vorm van energie in een andere. Geen energie gaat ooit verloren. Geen energie wordt ooit bijgezet. De fysieke materie is een hoeveelheid energie die ‘vastgepind’ is in materie, waardoor de hoeveelheid energie die beschikbaar is voor de vrije stroming binnen dat veld vermindert. Er is een constante uitwisseling van energie tussen de fysieke en de niet-fysieke elementen binnen zulk een veld.

De Natuurwetten in het Leven van de Mens

1. Alles is energie.

We zijn energetische wezens en onze fysieke uitdrukkingen worden bepaald door de energetische bewegingen binnen ons eigen veld. Het feit dat we een fysische manifestatie hebben betekent dat een deel van onze energie ‘vastzit’ in het lichaam, maar dat verandert het feit niet dat we, op de eerste plaats, energetische wezens zijn en dat onze levens gestuurd worden door de energiewetten.

2. Energie is georganiseerd in quantum onderdelen.

Er is een basisset aan energieën die bepalen wat voor persoon iemand is, zowel de fysische uitdrukking als het niet-fysische. Elk van ons is iets anders gebouwd, ook als het basisconcept van het menselijke ras voor ieder hetzelfde is. Maar binnen deze menselijke vorm, vastgelegd in een specifiek formaat op een specifiek tijdspunt, worden alle mogelijkheden uitgedrukt, hetgeen het hele spectrum van mens-zijn omvat.

3. Niets is absoluut. Alles zijn potenties en mogelijkheden.

Binnen de beperkingen van elke individuele vorm is het feitelijke resultaat op elk moment, in theorie, een potentieel resultaat. Niets is met zekerheid geweten. Alles is mogelijk. Aangezien we opgroeien in een maatschappij waar steeds minder mogelijkheden worden toegelaten wordt het resultaat op elk moment meer en meer voorspelbaar; maar alles blijft in essentie mogelijk. We verliezen misschien uit het oog dat alles mogelijk is in het leven maar toch is dat een absolute waarheid en dat zal ook altijd zo blijven. We creëren onze eigen illusie van absolute waarheid door het ‘vastleggen’ van energetische uitdrukkingen in één en dezelfde mogelijkheid en door niet langer toe te laten dat de energie vrij kan stromen.

4. Meten bepaalt onze werkelijkheid.

Door het voortdurend meten en testen worden meer en meer van de oneindige mogelijkheden van het menselijke leven bepaald en wordt onze realiteit meer en meer vastgelegd. De erfelijke status bepaalt al voor een deel ons leven, samen met wat we vroeg in het leven leren over hoe te overleven in onze omgeving. Elke stap beperkt de mogelijkheden voor dat specifieke leven. Door het gebruik van straffen en beloningen worden we voortdurend terug geduwd in die specifieke staat die dan onze ‘normale’ manier van zijn en doen wordt.

Het schoolsysteem beperkt de ontwikkeling van het individu nog verder.

De regels op het werk beperken de ontwikkeling van de job of van het beroep.

Godsdienst beperkt de vrijheid van de geest.

Alle informatie, zij het reclame of opvoedkundig, ommuurt de persoonlijke ervaring en hindert het leerproces.

5. Voortdurende beweging

Het leven is evolutie. Niets blijft steeds hetzelfde, zelfs niet wanneer de geschiedenis zich herhaalt. Het leven gaat over cycli die zichzelf herhalen maar steeds is er iets fundamenteels veranderd waardoor het een nieuwe ervaring wordt. Leven betekent dan ‘meedrijven op natuurlijke veranderingen’. Het vinden van het natuurlijke ritme binnen een individueel leven is de opdracht die elke persoon meegekregen heeft. Maar wanneer men probeert om een ritme dat onnatuurlijk is op te leggen aan dat leven dan gaat men telkens weer de stroefheid daarvan ervaren en merken dat het leven, de natuurlijke stroming, tegengewerkt wordt. Het volledig stoppen van de stroming of het significant verleggen van de richting van de stroming is echter niet mogelijk. Er bestaat geen interne kracht die groot genoeg is om de richting van de evolutie, in het klein of het groot, te veranderen.

6. Quantum correlaties zijn niet lineair.

We zijn allen met elkaar verbonden, verbonden met elk deeltje van de natuur en van het universum, door de energievelden waarbinnen alle ervaringen zich afspelen. Dus worden we beïnvloed door krachten die onzichtbaar en ver verwijderd zijn, maar wij beïnvloeden anderen ook op een gelijkaardige manier. Eens we onze eigen positie vastleggen gaan we sommige anderen, waar we een sterke energetische verbinding mee hebben, ‘dwingen’ in een specifieke positie. Door onze eigen positie in het leven te kiezen gaan we anderen beïnvloeden. Hoe passiever we in het leven staan hoe meer ons leven zal bepaald worden door de keuzes die anderen maken.

Alhoewel we met alles in het universum verbonden zijn kan de sterkte van deze verbindingen op elk moment enorm verschillen. Mensen kunnen zich verbonden voelen met een heleboel dingen in hun buitenwereld, maar dat gevoel en de waarde van die verbindingen is voor ieder anders. Het verandert binnen één leven ook met de tijd. Hoe krachtiger de specifieke verbinding is op gelijk welk moment hoe meer de positie van de andere bepaald wordt door onze keuzes.

7. Alles wat niet verboden is is noodzakelijk.

Alles speelt een rol in de keuzes die we maken in dit leven en het pad dat we kiezen. Alle mogelijke redenen, ook de onmogelijke, maken deel uit van de positie waarin we ons bevinden. Dit betekent dat er nooit één enkele reden is voor wat we waarnemen. Het is, uit al de innerlijke en uiterlijke mogelijkheden, het gefixeerde resultaat van dat moment. Wanneer we echter toch op zoek gaan naar die ene specifieke reden om de gebeurtenissen te verklaren dan zullen we die ook vinden aangezien die mogelijkheid ook aanwezig is binnen al de potentiële mogelijkheden. We maken onszelf wijs dat we ‘de’ reden gevonden hebben, terwijl eigenlijk alle mogelijke en onmogelijke redenen deel uitmaken van wat we waarnemen.

8. Actie en reactie.

Het systeem probeert om op elk moment een evenwicht te bewaren. Dit betekent dat elke inmenging in het systeem een gelijke en tegengestelde kracht gaat oproepen om het systeem terug in evenwicht te brengen. Elk systeem is op deze manier uitgerust met een natuurlijk genezingsantwoord op elke verandering die zich kan voordoen, zowel deze die van binnenuit komen als deze van buitenuit. Het evenwicht van het systeem terugbrengen naar het oude is een genezing of eerder een reactie van genezing op een storende actie. Het systeem zal dit blijven doen zelfs als het huidige evenwicht niet langer het leven vlotjes laat stromen. Het systeem herhaalt enkel wat het geleerd heeft. Het is nu in de handen van ons bewustzijn om dit te herkennen en in te zien dat dit soort genezingsreactie enkel een oud patroon herhaalt en niet langer de ontwikkeling van het leven als dusdanig dient. Het doet enkel moeite om het oude leven in stand te houden. In zulke situaties is een verschuiving van het evenwichtspunt noodzakelijk. Dit kan enkel gebeuren wanneer het individu bewust een halt toeroept aan het oude leven en toelaat dat het systeem door de natuurlijke krachten op z’n eigen natuurlijk pad verder gestuwd wordt naar een nieuw evenwicht.

Genezing vindt plaats op twee duidelijk verschillende niveaus. De onmiddellijke en meer oppervlakkige genezing brengt ons terug naar het evenwichtspunt dat we tijdens onze vroege ervaringen gecreëerd hebben. De genezing van de diepere conflicten vereist een verschuiving naar een nieuw evenwichtspunt. Dit houdt in dat oude gewoonten en routines moeten veranderd worden.

9. In een gesloten energetisch systeem kan energie enkel uitgewisseld worden, niet gecreëerd of verloren.

Alhoewel elk energieveld van het universum verbonden is met elk ander energieveld van het universum en alhoewel het universum zelf ook verbonden is met andere universa buiten zichzelf kunnen we toch, voor ons dagelijks gebruik, al deze energievelden als gesloten systemen beschouwen.

De energie die een mens verbruikt in een bepaald deel van zijn leven kan niet gebruikt worden in een ander deel van het leven en kan niet ‘vervangen’ worden. Het is van groot belang om uit te vinden waar en hoe we onze energie verbruiken. Aan welk gebied van het leven spenderen we het meeste energie op de verschillende manieren (tijd, inspanning, concentratie, fysische activiteiten, …)? Is dit een efficiënte manier om energie te gebruiken? Hoeveel krijgen we terug voor onze investeringen? Elk leven wordt onderhouden door het verbranden van energie in onze binnenwereld en we moeten er zorg voor dragen dat genoeg energie beschikbaar is om dat leven te onderhouden. We moeten er voor zorgen dat we genoeg energie omzetten in de brandstof die onze cellen nodig hebben om de dagelijkse taken te kunnen uitvoeren.

Is het meeste van onze energie gespendeerd in de buitenwereld of de binnenwereld?

Zijn al de noodzakelijkheden van de binnenwereld gedekt door onze energie-investering?

Brengt onze energie-investering genoeg voordelen op die gebruikt kunnen worden voor andere innerlijke noden?

Weigeren we innerlijke energie-investeringen ten voordele van investeringen in de buitenwereld?